 |
Paalverdriet in SapoerahofPaalverdriet in de Sapoerahof op de weegschaal bij de Ombudsman. Paaltje! Opgepast dus aan de Sapoerahof in Lombok. Wie achteloos de straat in draait kan de neus van z'n wagen een lelijke deuk bezorgen. En dat is zonde.Voordeel van het paaltje is natuurlijk dat kinderen onbezorgd kunnen spelen op het plein voor de huizen. En toch kwam het stalen wachtertje onlangs terecht op de weegschaal van gemeentelijk ombudsman Thea Quant.
De ene helft van de Sapoerahof kan sinds de plaatsing namelijk niet meer met de auto voor de deur komen om bijvoorbeeld de boodschappen uit te laden. De andere helft kan dat wel, want hun woningen hebben carports die aan de openbare weg grenzen. Onrecht, vond een bewoner van de gedupeerde oneven huisnummers en hij wendde zich tot het wijkbureau. Wie had die paal eigenlijk neergezet? Waarom was dat de buurt niet eerst gemeld? En kon hij een sleutel krijgen om de paal af en toe opzij te zetten? Trouwens, eigenlijk zou iedere bewoner van de oneven nummers een paalsleutel moeten krijgen. Een discussie over de mogelijke oplossingen liep uit op ruzie. De bewoner had geen andere oplossing dan zijn eigen idee, maar dat ging het wijkbureau weer te ver. Twee sleutels voor bewoners van het hofje is voldoend, zodat tenminste duidelijk is wie er in gebreke blijft als de toegang open staat en het hofje verwordt tot parkeerterrein. Die kant ging het namelijk op voordat de paal werd geplaatst, onder andere doordat de klager veelvuldig zijn auto voor z'n huisdeur zette. Gout gedaan door de mensen van de gemeente? Nee, oordeelt de ombudsman in zijn recente uitspraak. Het wijkbureau heeft een goede oplossing gevonden voor een dreigend leefbaarheidsprobleem. De communicatie vooraf had beter gekund, maar nu de regeling goed werkt en de klager zijn paalsleutel heeft, wordt het tijd om de strijdbijl te begraven. En die auto, die moet de meest tijd echt ergens anders staan. "Het is klager overigens geheel duidelijk dat de auto niet permanent op het hofje mag worden geparkeerd."
|
