 |
Utrecht krijgt woongroep voor Surinaamse ouderen in Jaffapark
Aan het einde van het jaar levert Mitros Wonen het Jaffapark op, een gebouw van 6 verdiepingen op de hoek van de Vleutenseweg en de Groeneweg. In dit gebouw worden voornamelijk woningen gerealiseerd voor ouderen. Twee verdiepingen van het gebouw zijn gereserveerd voor een woongroep van Surinaamse ouderen.
Het idee om in Utrecht een woongroep voor Surinaamse ouderen op te richten ontstond in 1994 bij een reisbureau aan de Amsterdamsestraatweg. Op deze ontmoetingsplek bespraken Surinaamse ouderen hun bezoeken aan woongroepen in andere grote steden. Ze hadden gemerkt hoe gezellig het was om in zon woongroep te wonen. Met landgenoten onder elkaar oud worden, kunnen spreken in je geboortetaal, elkaars verleden kennen en dan samen plezier maken.
Om het idee van een Utrechtse woongroep voor Surinaamse ouderen te realiseren werd de Vereniging Welzijn Surinaamse Ouderen Utrecht e.o. opgericht. Mevrouw S. Raktoe-Ramrattan was vanaf het begin betrokken bij de vereniging, eerst als secretaris en later als voorzitster. Zij leidde, samen met de andere bestuursleden, het idee door diverse organisaties.

Landelijke aandacht | In de periode dat mevrouw Raktoe regelmatig contact had met de wethouder, ontstond landelijk steeds meer aandacht voor allochtone ouderen en hun specifieke problemen. Ook het groepswonen voor ouderen in het algemeen kreeg steeds meer belangstelling. Al deze ervaringen elders in het land werden nauwkeurig bestudeerd en door de know-how van andere woongroepen te gebruiken en cursussen te volgen wist het bestuur al snel precies wat ze wilden.
Liefhebbers voor de woongroep waren er ruim voldoende, de groep begon met veertig aanmeldingen en groeide door naar honderd. Maar omdat het 7 jaar zou gaan duren voordat de eerste woning betrokken kon worden, zijn enkele mensen op de wachtlijst voor de woongroep al overleden. Binnen de groep kwam steeds vaker de vraag op of ze het allemaal nog wel mee mochten maken. Ouderen leven vandaag en niet morgen, verteld mevrouw Raktoe-Ramrattan, en dan is het belangrijk dat dit soort initiatieven niet te lang duren.
Als de bouw voorspoedig verloopt, wordt tegen het einde van het jaar het Jaffapark opgeleverd; een gebouw van zes verdiepingen op de hoek van de Vleutenseweg/Groeneweg. In dit gebouw krijgt de woongroep op de 2e en de 3e verdieping de beschikking over 33 woningen en een recreatieruimte. De overige woningen in het pand worden via de normale wijze te huur aangeboden in de woonkrant van 24 augustus.

|
|
 |
Groepsgevoel | Voor de mensen van de woongroep gaat echt een droom in vervulling. Zij leven er helemaal naartoe en doordat ze elkaar al jaren regelmatig ontmoeten is een sterk groepsgevoel ontstaan. Ze zien dan ook niet op tegen de verhuizing. Mevrouw Raktoe vertelt dat veel mensen zich al aan het voorbereiden zijn. Zo worden er nieuwe potten en pannen gekocht, want straks moet op elektra gekookt worden, in plaats van op gas. Het gemak waarmee deze veranderingen worden

Mevrouw S. Raktoe-Ramrattan
geaccepteerd, laat zien hoe graag de mensen bij elkaar willen wonen. Bij dat groepsgevoel hoort natuurlijk ook een naam en daarom zal de Vereniging Welzijn Surinaamse Ouderen Utrecht e.o. , als de bouw klaar is, haar naam veranderen in woongroep Mayur. Mayur betekent in het Sanskriet pauw, maar kan ook worden uitgelegd als schoot van de moeder en paradijsvogel. Voor Hindoestanen heeft een pauw een speciale betekenis en brengen pauwenveren geluk. Toch is deze naam vooral gekozen voor zijn neutraliteit, zodat ook mensen met een andere geloofsovertuiging binnen de woongroep tevreden waren met deze korte en betekenisvolle naam voor de woongroep.
Elkaar steunen | De woongroep is voor een deel bedoeld om samen plezier te maken en gezellige dingen in de recreatieruimte te ondernemen. Aan de andere kant zal ook lief en leed worden gedeeld en zullen ze elkaar bijstaan met de problemen die deze groep heeft. Alle deelnemers van het project leven van een minimum inkomen. Omdat veel deelnemers niet vanaf hun geboorte in Nederland hebben gewoond hebben zij met veel administratieve handelingen te maken. Zo worden ze voor elk jaar dat ze na 1957 in Nederland zijn komen wonen 2% gekort op hun AOW uitkering (ook al woonden ze toen wel binnen het Koninkrijk der Nederlanden). Dit kan wel met bijzondere bijstand worden aangevuld maar dat moet speciaal worden aangevraagd. Daarnaast moeten zij ook na hun 65e werkbriefjes blijven invullen. Mevrouw Raktoe: In onze groep is veel stille armoede en weinig kennis van de regels, omdat de mensen niet graag over dit soort problemen praten. Zo weten ze wel hun plichten, daar wordt je op gewezen, maar hun rechten niet. Ze voelen de speciaal voor hun geldende afwijkende verplichtingen als een beschamende vernedering. Straks, onder elkaar, kunnen we elkaar er makkelijker mee helpen.
Centrale ligging| De bewoners van de woongroep wonen zelfstandig, zo koken ze bijvoorbeeld zelf. De woongroep wordt geen verzorgingshuis, maar door de sociale contacten zullen de bewoners wel langer zelfstandig blijven. Ook de centrale ligging van Jaffapark draagt hiertoe bij. Ze wonen dicht bij het dienstencentrum West, waar zij graag activiteiten bijwonen en waarvandaan eventuele zorg wordt geregeld. Belangrijke winkelstraten als de Kanaalstraat liggen vlakbij, en ook op de Groeneweg zijn mogelijkheden zijn om boodschappen te doen. De dokter en de apotheek zijn in de buurt. Met het openbaar vervoer zijn de binnenstad, het centraal station en Hoog Catharijne snel te bereiken, terwijl voor de ontspanning het Majellapark met zijn groen binnen wandelafstand ligt.
Woningkrant | Natasja Hoegee|10 augustus 2001
|
|
|