In het kielzog van de Zeehaen
Fluitschip Zeehaen. Zeg het drie keer achter elkaar en je proeft het zout der wereldzeeën en je ziet de zeilen bollen. Een goede naam dus voor een stichting, vonden ze bij Abel Tasmanstraat blok 1, al zijn renovatie en stadsvernieuwing natuurlijk meer aangelegenheden voor verankerde landrotten. Blok 2 heeft zich inmiddels ook aangesloten. We hadden dezelfde architect, dezelfde aannemer en dezelfde projectleider bij de gemeente, dus dan ligt samenwerking wel erg voor de hand.
Het gaat natuurlijk altijd langzamer dan je hoopt. De uitvoering zou in september beginnen, maar volgens de huidige planning wordt het februari volgend jaar, aldus Bob Smits van het planteam. De vertraging komt door een combinatie van factoren. Om te beginnen heeft de architect meer tijd nodig gehad om te tekenen. Bovendien bleken de prijzen van de aannemer in de offerte voor de opgenomen woningen te verschillen van de prijzen in de voorlopige plannen. Om dat bij te spijkeren kost extra tijd. En soms duurt het bij de bewoners ook wat langer dan je zou willen, maar anderzijds: het loopt allemaal wel, en het gaat ook goed. En zoals onze projectleider Henk (Rempe) altijd zegt: de kwaliteit staat voorop en dat vind ik een heel goed uitgangspunt.
Door het tijdverlies zijn de planningen van blok 1 en blok 2 steeds dichter bij elkaar komen te liggen. Ook dat droeg bij aan de fusie van de beide blokken. En blok 3? Oei, dat weet ik niet. Eerlijk gezegd is er weinig contact met dat planteam. We hebben in het verleden wel eens samen gekeken naar de mogelijkheden van buurtpreventie, maar de situatie hier geeft daar eigenlijk geen aanleiding toe. En alles wat bij de renovatie wordt geïnstalleerd voldoet aan de laatste eisen met betrekking tot inbraak preventie en een veiligheidscertificaat.
Splitsing | Zelf woont Bob Smits overigens nog maar een jaar in Lombok. Ik heb in Eindhoven gestudeerd, maar ik werk in Culemborg. Dus voor mij was de keus Den Bosch of Utrecht. Het werd Utrecht en dat is een hele goede keuze gebleken
Samen met een vriend die ook in Lombok onderdak zocht, stuitte hij op een beneden- en bovenwoning in de Abel Tasmanstraat. We kwamen erachter dat het huis bij het kadaster te boek staat als één pand, terwijl het toch twee zelfstandige woningen zijn, met ieder een eigen opgang. We zijn daar verder ingedoken en kwamen tot de ontdekking dat de eisen voor kadastrale splitsing en de voorwaarden voor renovatie mooi op elkaar aansluiten. Aan de ene kant is vijftien jaar onderhoudsvrij bijvoorbeeld een eis van de gemeente voor splitsing, en aan de andere kant biedt de renovatie straks een garantie van vijftien jaar.

Kwaliteit staat voorop,
dat is een goed uitgangspunt.
Samen met de benedenbuurman kocht hij dus het hele huis, maar wel met de bedoeling om het na de renovatie te splitsen. Bob Smits: Vrij snel daarna begon ook het planteam en dat leek me een leuke manier om de mensen en de buurt te leren kennen. Ik loop trouwens regelmatig een rondje door de omgeving, ook om te kijken welke oplossingen elders gekozen worden. Er zijn een heleboel aannemers aan het werk en het kan nooit kwaad om wat achtergrondkennis te hebben.
In de weekends treedt hij overigens regelmatig in de voetspoeren van de roemruchtige Abel Tasman, als lid van de negenkoppige bemanning van een zeiljacht. Daar varen we heel wat wedstrijden mee, voor de kust langs of naar Engeland. Ja, dan kan het er echt woest aan toe gaan.
Bureau Movement | Chris Bos | 5-11-02
omhoog
|