Verdriet en vreugde om stop Cereol
Utrecht - Blijdschap bij de leden van de Stichting Oog in Al Leefbaar en verdriet en woede bij het personeel van de sojafabriek Cereol in Oog in Al. Gisteren hoorden zij dat de gemeente de fabriek gaat uitkopen voor 37miljoen gulden.
In de grote hal op het terrein van Cereol hoorde het aanwezige personeel gistermiddag om 15.00 uur van directeuren E.van Korlaar en C.Oomen dat zij hun baan gaan verliezen. Een van de zwaarste momenten uit mijn leven'', zegt Oomen na afloop van de bijeenkomst. De verslagenheid was groot. Velen werken er tientallen jaren. Mensen kwamen me vertellen dat ze net een nieuw huis hadden gekocht, en nu kregen ze dit op hun dak. Ik hoop op een net sociaal plan, zodat ik met opgeheven hoofd kan vertrekken.'' Wachtchef A.Hammann werkt 21jaar bij Cereol. Er is een goede werksfeer. Ik werk hier met veel plezier op een fijne plek'', zegt hij. En velen werken er zo lang. De mensen hier zijn geen jobhoppers. Ik ben hier begonnen als operator en ben nu opgeklommen tot baas over een hele ploeg. Ik, en met mij velen, hadden hier nog jaren willen werken.'' Hij kan het nog niet goed bevatten, zegt hij. Natuurlijk wordt er al jaren veel gepraat over het sluiten van de fabriek. Maar dit komt hard aan, als een donderslag bij heldere hemel.'' Wat hij nu gaat doen, hij heeft geen idee. Ik kan hier in ieder geval nog een paar maanden werken, dat is een troost.'' De bestuursleden van de stichting Oog in Al Leefbaar vierden gisteravond een feestje bij een van de bestuursleden thuis. Zij hebben decennia lang intensief strijd gevoerd tegen de fabriek met onder meer wijkbijeenkomsten en tientallen juridische procedures. Zij bestookten de gemeente bijna maandelijks met enquêtes, onderzoeken en brieven. Dit is fantastisch! Een bijzonder aangename verrassing mag ik wel zeggen'', aldus woordvoerder J.Iburg van Stichting Oog in Al Leefbaar. De stichting wist niet van de onderhandelingen die de gemeente met de fabriek voerde. Eerder liet Oog in Al Leefbaar weten teleurgesteld te zijn in het college, omdat er in het programma niets was terug te vinden van de belofte de fabriek te sluiten. We hebben weer vertrouwen in de gemeente, die toch iets voor de burgers doet en de nek wil uitsteken.'' Volgens Iburg heeft de stichting bijgedragen aan het vertrek van de fabriek door 'keer op keer de vinger op de zere plek te leggen'.
Utrechts Nieuwsblad | 7 november 2001
|