Er was eens een verteller...
,,Er was eens een verteller uit Lombok. Hij vertelde de meest prachtige verhalen aan iedereen die ze horen wilde. Maar ondanks dat de verteller enthousiast verwelkomd werd op elk partijtje was hij een beetje ongelukkig. Want vertellen doe je maar alleen. Een eenzaam beroep.
,,Hij sprong een gat in de lucht toen hij hoorde dat er meer mensen waren zoals hij. Een Iraniër, een Molukse en een paar Nederlanders uit de wijk wilden graag een cursus bij hem volgen. Vol verve begeleidde de verteller hen in hun passie om verhalen te vertellen. Iedereen was blij.
,,Totdat op een dag het geld opraakte. De Iraniër, de Molukse en de Nederlanders konden de lessen van de verteller niet meer betalen. Daarom besloten ze voortaan zonder docent door te gaan en elkaar te helpen. Vertelburo Lombok werd geboren in januari 2001.
,,De club breidde zich langzaam uit. Een dame uit de Antillen en een Servische sloten zich bij de vertellers aan. Dit kwam niet alleen het ledental ten goede, maar ook de soorten verhalen. Het vertelburo beschikte nu over sprookjes en waargebeurde verhalen uit alle windstreken.
Eigen beleving
,,Drie jaar later bestaat het Vertelburo uit negen mensen. Ieder vertelt zijn verhaal vanuit een eigen beleving. De een omdat ze zich kwaad maakte over de samenleving, de ander omdat ze graag de verhalen uit haar jeugd over wil brengen.
,,Voor ieder optreden passen de vertellers hun verhalen aan. Frankrijk bleek een moeilijk maar een inspirerend thema. Want hoe leg je nu contact met een Fransoos? En wat is de link met Ambon? Het Vertelburo geeft antwoord.
,,Nog jaren wil het clubje verhalen vertellen. Op festivals, bij openingen én tijdens de boekenweek. Want de vertellers uit Lombok hoeven nooit meer eenzaam te zijn.
Utrechts Nieuwsblad | Hille van der Kaa | 16-03-04
|